Hier vind u de verhalen van diverse lotgenoten.

Mis
schien kunt u hier erkenning en herkenning in vinden.

 De Diverse verhalen.


   Mijn verhaal.

 

  Verhaal van Peter.

 
  Verhaal van Joost.

 
   Dit is mijn eigen verhaal.

NVVS

Kees de Vries

Ik ben Kees de Vries, 71 jaar en ik woon in Deventer.

Gehuwd en vader van 3 kinderen, twee zoons en een dochter.

Vanaf ongeveer 1990 ben ik al TinnituspatiŽnt.

In het begin van mijn klachten rond 1991 heb ik ook met de gedachten gepseeld

om uit het leven te stappen omdat ik helemaal niet goed met mijn klachten kon omgaan.

Mij KNO-arts wilde toen wel eens een Lidocainekuur proberen met mij.

Dat had hij van een Duitse professor in Groningen gehoord.

Twee weken in het ziekenhuis opgenomen geweest hier voor.

Helaas heeft dit niet geholpen.

Wel kwam er in de eerste week een verpleegkundige bij me zitten en

die vroeg aan mij, u zit te piekeren, heeft u problemen of iets dergelijks.

Ik was lopend patiŽnt en kon redelijk gaan en staan waar ik wilde.

Dus toen zat ik in de koffiekamer van de afdeling te lezen.

Ik ontkende dit, maar voelde al langzaam de tranen opborrelen.

Ze drukte nog wat door en brak toen het muurtje af wat ik zorgvuldig om me heen had gebouwd.

Natuurlijk had ik problemen, wilde uit het leven stappen, kon helemaal niet overweg met mijn Tinnitus enz.

Voor ik het wist lag ik te janken in mijn bed waar ik hard naar toe rende.

Ze vroeg toen wil je geen hulp voor je problemen, ja graag antwoorde ik toen.

Zodoende kwam ik bij het maatschappelijk werk terecht en kwam ik weer wat tot mijn positieven.

Ik liep toen al ziek thuis en ben hierdoor toch weer aan het werk gekomen na een jaar.


De Tinnitus manifesteert zich als een hoge piep(fluit)toon van ongeveer 6000 Hz.

Ongeveer vergelijkbaar met een fluitketel in beide oren.

Deze toon is overstembaar met zo'n 60 Š 65 db aan ruis.

Daar de Tinnitus in de loop der jaren is toegenomen tot het huidige nivo ben ik dus in de WAO terecht gekomen.

Vanaf juli 2002 heb ik me ziek gemeld en na een reÔntegratietraject wat niet gelukt is,

ben ik toen voor 76 % afgekeurd.

Mijn werkgever en ik waren het daar samen niet mee eens omdat we wilden dat ik voor meer

dan 80 % afgekeurd zou moeten worden gezien mijn klachten.

Daarom hadden we allebei een herkeuring aangevraagd.

Dit heeft op 15 januari 2004 plaatsgevonden voor de hoorcommissie van het UWV.

Ik ben hier samen met het hoofd personeelszaken naar toe geweest.

Dit heeft niets opgeleverd en het bleef 76 %.


Ik ben toen vanaf april 2003 naar de Tinnitus Retraining Therapie gegaan, om toch te kijken

of ik niet  kon leren om nog beter met mijn Tinnitus om te kunnen gaan.

Nu ben ik er op 15 maart 2004 mee gestopt. Maar doordat ik positiever ben gaan denken door de

Therapie heb ik besloten om te kijken of ik toch niet ťťn of twee morgens weer kon gaan werken.

Een jaar TRT koste elke maandag een hele dag dat ik er naar toeging ook veel energie.

Die energie die ik in de Therapie stopte kan ik dus ook weer gaan gebruiken om weer wat

te gaan werken bij mijn werkgever. Wel op bepaalde voorwaarden.

Geen werkdruk of stress, dus geen werk waar een deadline in zit van liefst gister klaar of zo.

Mijn werkgever heeft het aanbod afgewezen onder het motto we hebben nu

geen werk meer voor je en we zijn niet van de werkverschaffing.

Jammer, maar ergens kan ik er wel inkomen.


Door de reorganisatie die bezig was bij mijn werkgever gingen er al veel mensen

uit en kunnen ze mij denk ik missen als kiespijn.

Ze hadden wel een bureau ingeschakeld die bij andere vestigingen van het

bedrijf werk voor mij zou kunnen zoeken.

Maar deze meneer zei aan het eind van ons gesprek kunnen ze je niet beter met prepensioen sturen.

Dat klonk me als muziek in de oren, op mijn 60ste in november met prepensioen.

Normaal kun je met 62 jaar met prepensioen bij het bedrijf.

Maar in augustus 2004 moest ik voor de herkeuring komen opdraven bij het UWV.

Deze arts was zeer redelijk, ik vertelde dat ik niets kon en na hooguit een half uurtje

werk weer minstens een kwartier rust moest hebben.


Deze keuringsarts die begreep tenminste wat een Tinnitus-patient meemaakt.

Hij zag wel in dat ik met mijn leeftijd (bijna 60 jaar en met 62 met prepensioen)

toch geen werk meer zou kunnen doen.

In september kreeg ik bericht dat ik 100 % afgekeurd was en niet meer naar de

arbeidsdeskundige behoefde te komen. (Hoera, eindelijk mijn zin, 100 % afgekeurd).

Om me toch nuttig te maken  ben ik per 1 maart 2004 lid geworden van de

Commissie Tinnitus en Hyperacusis  van de NVVS.

Per 31-12-2012 ben ik uit de commissie gestapt, koste me toch teveel energie.

Ben nog wel lid een jaar van de werkgroep voorlichting geweest om de lezingen te blijven doen,

daar stop ik aan het eind van dit jaar (2015) ook mee.

De commissie heeft nu meer  mensen om dit over te nemen al deed ik het steeds met veel plezier.

De dankbaarheid van de mensen na een lezing gaven mij de eneregie om hier mee door te gaan.

Na al deze jaren en de proffesionele hulp die ik hierbij gekregen

heb is bij mij de zon weer gaan schijnen en sta ik weer volop in het leven.

Dus eigenlijk geld dit voor alle Tinnituspatienten, zoek hulp en je komt er

echt wel weer bovenop en kun je weer verder met je leven!!!!!


De informatie over de lezingen en waar ze worden gegeven kun je vinden op de hooragenda van de NVVS.



 
     

     Verhaal van Peter.
    
      Hier lees je het verhaal van Peter.

       

      Het verhaal van Joost.

      Hier staat het verhaal van Joost.